Dzwonię służbowo do pani o nazwisku Piklowicz (zmienione, bo służbowo dzwoniłem) mieszkającej w Stanach. Odbiera jakiś koleś, ja się przestawiam, i proszę do telefonu panią Piklowicz. Na to pan mówi:

- Her name is Piklouiz!

- Oh, I apologize – odpowiadam.

A pan na to:

- No worries, it’s difficult to pronounce correctly.

Heh, się uśmiałem nieziemsko z tego jak Busik przepełniony Polakami, (pewnie na kacu, bo poprzedniego wieczora walili Żywola) jedzie sobie przez piękną okrytą tulipanami i pachnącą wonią świeżych pomidorów, truskawek i maihuany ziemię naszych zachodnich chlebodawców.

Już widzę jak Pan Rewiński nagrywa w odwecie piosenkę pod tytułem “Latający holender”.

A teraz na poważnie. Holendrzy się z nas śmieją! Może uczcijmy to minutą głębokiej refleksji nad sobą i zastanówmy się co moglibyśmy zrobić, żeby się nie śmiali. Ale w zasadzie po co mielibyśmy to robić?

Wyobraźmy sobie taką sytuację. Jest sobie wiocha, dajmy na to w Polsce centralnej (żeby nikogo nie dyskryminować). Mieszka tam dajmy na to 3000 tysięcy wieśniaków. No to już jest taka dosyć pokaźna wiocha, pewnie ze 3 kościoły są, albo co najmniej dwa.

I tera na to wszystko przyjeżdża ekipa z dajmy na to Węgier. Przyjeżdżają wesołą gromadką w liczbie 300.

Problemy

Od razu wychodzi na jaw, że oni chcą nas wykupić, albo jakoś tak. Pod czujnym okiem proboszcza powstaje komitet anty-wykupieniowy, ksiądz Rydzyk grzmi z ambony radiowej, a Pan Prezydent Kaczyński z miejsca jest zdumiony.

Chinka Cikulinka

To teraz popatrzmy jak kosztem innych nacji bawią się na ziemi polskiej.

Najbardziej spostrzegawczy powiedzą, że utwór muzyczny Holendrów nie dorównuje poziomem zidiocenia Fanki Filonowi, ale chyba wszyscy przyznają, że oba mają wydźwięk wesoły, z akcentami humorystycznymi.

A czy ktoś pamięta jeszcze hit roku któregośtam?

Ulubione koszule Żydów?

O ile każda z tych piosenek mieści się jeszcze w granicach dobrego smaku, to już niektóre polskie żarty na temat innych narodowości potrafią być mocno nie na miejscu. I powiedziałbym, mogą powodować uzasadnione obawy co do zdrowia psychicznego żartujących.

A najbardziej wytrwałym w dyskusji polecam jak zwykle nieśmieszne Szkło Kontaktowe.

I jeszcze tłumaczenie na angielski, sporządzone przez moją holenderską koleżankę .

A bus, a bus, a bus full with Poles.
And a bus, a bus, a bus, GO! GO! GO!
A bus, a bus, a bus full with Poles.
A bus, a bus, a bus GO! GO! GO!

In the morning, afternoon and late in the evening,
Drives in my street a bus full with Poles.
Look there they are again.
Where are they from, where are they hiding?

On the fields or on a building-site,
It doesn’t matter to them.
They all come together. For a couple of euro’s and a tin of beer,
are they helping, that’s why they are here.

A bus, a bus, a bus full with Poles.
And a bus, a bus, a bus, GO! GO! GO!
A bus, a bus, a bus full with Poles.
A bus, a bus, a bus GO! GO! GO!

Yeah, you can see them everywhere, it is a border-line case
They are my idols, though.
Wherever I am I always wave to them.
A bus full with Poles.

They rent another house in my neighbourhood, nice and cosy with all of them.
When work is finished in the evening
They put Polka music on full blast.
Ring, ring…

Hi it’s Johan.
Hey Johan, old camping master, I have another little job, erm, do you have a construction worker for me?
Unfortunately not Nol, but I do have a bus full with Poles!
Eins, zwei, drei, vier!

Dziś nie piszę za wiele, bo kulki w mojej głowie chyba nie do końca się stukają. Impreza była przednia, a po imprezie dowiedzieliśmy się czym zajmuje się nasz współlokator w pracy.

Jak widać jest to smok z folii aluminiowej. Co ciekawe, ten smok to takie rozbudowane opakowanie na kanapkę . Serio, w środku jest kanapka dla jakiegoś kolesia od niego z pracy. W taki sposób nasz współlokator umila sobie czas w robocie.

Kiedy nasi przodkowie walczyli o wyzwolenie spod jarzma okupanta nie wiedzieli, bo nie mogli wiedzieć, że po odzyskaniu przez Polskę niepodległości większa część ludzkości podda się władzy innego okupanta – pieniądza.

Luksusowe wille, samochody, wakacje na teneryfie, gadżety, ciuchy, imprezy. Tak żyje lub co najmniej do tego dąży przeciętny mieszkaniec naszego globu. Kiedy już ma luksusową willę, to kupuje luksusowy pałac, potem złotego jaguara itd.

To co przez tysiące lat pozwalało ludziom się rozwinąć do poziomu na jakim żyjemy obecnie staje się więzieniem. Rzadko kto potrafi się wyrwać spod dyktatury tego, co szczęścia podobno nie daje.

Zwierzęta owszem przemawiają, ale to jeszcze nie tera! Cierpliwości paniebyłypremierze.

Kliknije żeby obejrzeć wideokaczoblog.

Normalnie to jest śmiechawa na maksa co ten kolo robi. Już sam pomysł postawienia wideo bloga takiemu sztywniakowi to jakieś grube nieporozumienie. Jestem pewien, że Jarek jest przeciwny internetowi tylko jeszcze o tym nie wie. Jak się okaże, że z wideobloga wyszło jedno wielkie jajo, z tym że wielkanocne, to internet będzie be.

Po co w ogóle takim sztywniakom udostępniać miejsce na serwerach i łącza? Skandal to jest. Polityka nie powinna mieszać się do internetu!

Tak moim zdaniem wyglądają ostatnie podrygi. Tych, których jeszcze nie dosięgnął przez teleodmóżdżarkę tera odstraszy przez neta. Tyle dobrego z tego Jarka naszego, że przynajmniej się nie daje lubić .

Google Calendar, Google Docs, Ulteo, to nazwy niektórych tylko aplikacji dostępnych obecnie w przeglądarce WWW. Jak powszechnie wiadomo najlepszą na świecie przeglądarką działającą na wszystkich liczących się systemach operacyjnych (Windows, Linux, Mac) jest Mozilla Firefox.

Obecność na najważniejszych systemach operacyjnych daje Firefoxowi dużą przewagę nad konkurencją. Internet Explorer z miesiąca na miesiąc traci powoli (ale systematycznie) prowadzenie w rankingach popularności.

Moim zdaniem jednak szykuje się na rynku prawdziwy przełom w tej dziedzinie. Wydaje mi się, że za jakiś czas deweloperzy aplikacji internetowych zaczną IE lekceważyć. Już dzisiaj wiadomo, że IE ma problemy z obsługą niektórych technologii. Te problemy mogą jeszcze przybrać na sile. Wtedy bardziej będzie się opłacało programować pod FF bo aplikacje pod nią napisane będą działały na wszystkich platformach.

A może MS po prostu oleje miśka i odda pole liskowi? Hm, niby fajnie, ale z kogo będziemy się nabijać?

Jeden etat to za mało – Gazeta Wyborcza

Rumuni i Czesi udają Polaków – Gazeta Wyborcza

Zaiste chlubne to i pochwały godne. Tak ciężko pracujemy, że już z tego zrobiła się niezła marka. I szczerze pochwalam tym bardziej, że sam mieszkam na emigracji. To czemu się mocno sprzeciwiam i próbuję uświadamiać ludziom pracującym za granicą to to to, że człowiek nie jest z gumy, a zwłaszcza życie nie jest z gumy.

Spotykam na codzień ludzi, którzy robią sobie i swoim najbliższym wielką krzywdę. W pogoni za pieniądzem zapominają o wszystkim co człowieka odróżnia od muła. Mianowicie pracują na 2 lub więcej etatów albo grubo ponad normę szatkują nadgodziny tydzień w tydzień, często bez dnia wolnego.

Przed przyjazdem do UK wydawało mi się, że jak tylko dostanę pracę to będę robił nawet po 7 dni w tygodniu po 12 godzin nawet przez kilka miesięcy. Wytrzymałem tak 2 miesiące pracując zaledwie po 50 godzin tygodniowo z tym, że bez dnia wolnego. Dostałem w kość bardzo mocno i szybko się przekonałem, że tak się nie da.

Ja zdałem sobie z tego sprawę dość szybko i w miarę wcześnie dotarło też do mnie, że pieniądze to nie wszystko. Rzuciłem pracę w weekendy i zostałem przy moim obecnym zajęciu przez 5 dni w tygodniu.

Jednakowoż wielu Polaków, których spotykam tutaj, i o których czasami chodzą słuchy nie dają za wygraną. Naginają nadgodziny od kilku czy kilkunastu miesięcy bo zbierają na dom czy samochód. Czasami dochodzi do tego jeszcze oszczędzanie do bólu. Czyli brak imprez i przesiadywanie z tą samą osobą zawsze poza pracą. Od tego można dostać na głowę.

Zauważyłem, że często faceci mają ambicje na poziomie czterystu metrowej chaty i samochodu za 200 tysięcy PLN albo więcej.

Ciekaw jestem co ci ludzie zrobią ze sobą jak już kupią wszystko na co zbierali, pobudują domy i wrócą do swoich wiosek. Jaką pracę tam znajdą? Czy będą potrafili z wielkomiejskich wygód przenieść się na polską niewesołą wioskę i tam mieszkać?

To chyba retoryczne pytania, bo obawiam się, że większość tych ludzi po powrocie do kraju nie będzie potrafiła już żyć z osobą, z którą w zasadzie uczuciowo zmarnowała tyle lat. Niektórzy być może zostaną ze sobą ze względów ekonomicznych ale daleko im będzie do szczęścia.

I jeszcze jedno. Z zaoszczędzonych pieniędzy można wybudować dom i kupić samochód, ale z oszczędności nie da się żyć. Więc jest jeszcze prawdopodobne, że po powrocie do wymarzonego domku trzeba będzie myśleć o powrocie na saksy, żeby podreperować nadwątlony budżet byłego emigranta.

Zastanawiam się czasami jak by było bez Windowsa. I doszedłem do wniosku, że nudno: nie byłoby się z czego śmiać.

Nie, aż tak zakompleksiony nie jestem. Ale miło czasami popatrzeć jakie wymagania ma przeprogramowana Vista.

Bo mnie nie stać

Jeżeli nie stać cię na nowego kompa, albo nie masz ani na kompa ani tym bardziej na Windowsa, to uratuje cię Ubuntu. Ubuntu można ściągnąć za darmo, wypalić na CD i … odpalić bez instalacji.

Tak, niebywała zaleta. Miałem okazję zaprezentować tę opcję ludziom, którzy o Live CD nigdy nie słyszeli. Wkładasz CD do kompa, upewniasz się, że jest ustawiony na startowanie z CD i czekasz aż odpali się w pełnej gamie kolorów.

Po odpaleniu z płyty wystarczy kliknąć na ikonkę “Install” na pulpicie i dalej jest jeszcze łatwiej niż w Windowsie. Zwróć uwagę jak nawet po odpaleniu z płyty Ubuntu działa poprawnie ze wszystkimi sterami i najprawdopodobniej automatycznie połączy się również z siecią.

Odpalić Ubuntu można z powodzeniem nawet na Pentium 3*. Wiem, bo próbowałem. Fakt, nie będzie pięknych efektów graficznych, ale do edycji dokumentów tekstowych i szperania po necie nadaje się jak złoto.

*starego Pentium 3 otrzymasz za darmo od swego kolegi – fana windy, lub kupisz za grosze na Allegro.

Bo ekologiczny

Jeżeli chcesz przyczynić się do ograniczenia produkcji sprzętu elektronicznego, to Ubuntu może ci w tym pomóc. Zamiast kupować nowego kompa pod Vistę zastanów się nad zainstalowaniem na nim Ubuntu. Są duże szanse, że nie będziesz musiał wyciągać portfela jeszcze przez następne kilka lat. A twój stary pecet nie zaśmieci naszej planety.

Bo lepszy

To oczywiście kwestia dyskusyjna, ale nie bez powodu ci co się na tym znają chwalą Linuxa za stabilność. W Ubuntu dochodzi jeszcze łatwość użytkowania. Jest naprawdę banalnie prosty.

Zwykli klikacze w klawiatury nawet nie zauważają różnic między Ubuntu a Windowsem. Przykładem jest moja dziewczyna. Byłem przekonany, że mojej fascynacji pingwinem sprzeciwi się lepsza mnie część. Tak się nie stało. Tym sposobem pozbyliśmy się spod strzechy okienek z Redmond. Ubuntu zostało stworzone specjalnie dla użytkowników Windowsa.

Bo dzieci grają za dużo

Jak wiadomo, na Linuxie nie da się odpalać większości gier komputerowych spod windy. To wada dla graczy. To również zaleta dla rodziców. Jeżeli chcesz ograniczyć czas jaki twoje pociechy spędzają przed monitorem, to zainstaluj Ubuntu.

Bo mam wirusa

Linux jest również znany z braku wirusów. Każdy normalny człowiek po zainstalowaniu Windowsa szuka na necie antywirusa. Z Ubuntu (i innymi dystrybucjami) ten problem w zasadzie nie istnieje. Naprawdę.

Bo tak

Każdy znajdzie w Ubuntu coś dla siebie i gwarantuję, że powrót pod Windowsa będzie co najmniej bolesny. Każdy kto się raz zarazi znajdzie swoje własne “bo”.

Potulny pingwin

Straszenie Linuxem odchodzi w sferę bajek. Różnorodność dystrybucji Linuxa jest tak wielka, że praktycznie każdy znajdzie odpowiadającą jego preferencjom i wymaganiom: są dystrybucje przypominające wyglądem Mac OS X Apple’a, Windowsa, są też wersje dla grafików, architektów i wielu innych profesji. Różnorodność systemów operacyjnych to też zaleta, bo kto by chciał, żeby na całym świecie samochody produkowała tylko jedna firma.

Nie należę do ludzi, którzy urodzili się z myszką zamiast ręki i klawiaturą pod poduchą. Po prostu ponad pół roku temu po raz pierwszy w życiu zainstalowałem sobie Ubuntu w wersji 6.10. I się lekko zaraziłem.

Zamiast windy

Po pierwsze powód tak radykalnej zmiany mojego nastawienia miał korzenie w moje pracy. Pracuję na Tygrysie Mac OS X pędzącym na kilkuletnim PowerPC. Bardzo mi się spodobała stabilność tego systemu.

Po raz pierwszy w życiu tak naprawdę dotarło do mnie jak wielka jest różnica kiedy pracuje się na systemie, który pracuje równo niezależnie od pory dnia i temperatury w najdalszych zakątkach naszej galaktyki a także od tego którą nogą danego dnia wstał Bill Gates.

Zaczęły mnie nachodzić bluźniercze myśli dotyczące najlepszego na świecie oesa rodem z Redmond. Ziarno zostało zasiane i kiełkowało w ciszy i spokoju przez ponad półtora roku. W tym czasie to od kuzyna usłyszałem o Ubuntu, to jakiś znajomy coś nadmienił, jakaś wzmianka w prasie i … padł mi laptop.

Powrót do korzeni

Laptop po kompletnej awarii płyty głównej pojechał do jakiegoś laboratorium gdzie kolesie urodzeni z myszkami zamiast rąk zawrócili go z wycieczki przez Styks. Efektem ubocznym był jeden obumarły piksel i czysty dysk twardy.

Zainstalowałem więc oprócz windy również Ubuntu bo nie ryzykowałem utraty jakichkolwiek danych. Pomyślałem, że Ubuntu sobie potestuję, na windzie będę robił jak do tej pory, czyli powoli .

Stało się dokładnie odwrotnie. Kilka razy odpaliłem na laptopie windę a głównym oesem stał się dla mnie Linux. Nie usuwałem windy, bo w razie czego chciałem mieć możliwość skorzystania z aplikacji z rozszerzeniem .exe.

Winda leżała sobie tak na mym kompie bez sensu i kurzyła się. A ja walczyłem z Ubuntu. Ściągałem aplikacje i nauczyłem się patrzeć na świat przez inne okna.

Windows zamiast Linuxa

Kiedy teraz ktoś pyta mnie jak radzę sobie bez aplikacji pod windę to z gardła mego wydobywa się gromki śmiech i odpowiadam pytaniem na pytanie: “Jak radzisz sobie na windzie bez aplikacji pingwińskich?” Potem jeszcze tłumaczę co to jest Wine i rozmówca szybko zmienia temat .

Mam tak na Viście

Ostatnio kumplowi pokazywałem jakie efekty graficzne działają na moim starym laptopie. Od razu powiedział “Ja mam tak na Viście” .